Eðer hayatinizin herhangi bir an'ýna gidip orada sonsuza dek kalacaksýnýz deseler, yalnýzca iki þeyden birini seçmek isterdim: Biri, o çocukluðun bahçesindeki aðacýn dalýna asili salýncakta sallanýrken... Öteki, bütün hayatim boyunca en çok sevdiðim insanla öpüþtüðüm ilk gün... Herkes aþýk olmanýn ortak dilini bulup yazmaya çalýþýyordu. Ama aslýnda bu kadar basitti iste: Birini öptüðünde kendini salýncakta sallanýr gibi hissediyorsan, dostumsun aþýksýn